1ـ كشتار فجيع حضرت موسي:

«و خداوند مرا گفت: اينك به تسليم نمودن سيحون و زمين او به دست تو شروع كردم پس بنا به تصرف آن بنما تا زمين او را مالك شوي...... و تمام شهرهاي او را در آنوقت گرفته مردان و زنان و اطفال هر شهر را هلاك كرديم كه يكي را باقي نگذاشتيم» تثنيه 2:‌31 ـ 34.

آيا مي‌توان پذیرفت كه آن جناب به چنين كشتار فجيعي دست زده باشد ؟

بهتر است علت حملۀ موسي را به سرزمين ملك سيحون بدانيد. موسي مي‌خواست از سرزمين اين پادشاه و از ميان كشور او عبور كند اما سيحون اجازۀ اين كار را به موسي نداد (تثنيه 2: ‌‌26 ـ 30)

و موسي در مقابل اين كار اقدام به كشتن تمام اهالي آن كشور نمود و حتي به زن و بچه‌ها رحم نكرد در تاريخ سلاطين خونخوار تاريخ نيز نمي‌توان مشابه چنين قتل عامي را یافت كه تمام شهرها را با زنان و بچه‌ها ( آنهم فقط به خاطر آنكه اجازۀ گذشتن از كشورشان داده نشده ) از دم شمشير بگذرانند .

2ـ قتل عامي ديگر از موسي:

«و با مديان به طوري كه خداوند موسي را امر فرموده بود جنگ كرده همة ذكوران را كشتند... و بني اسرائيل زنان مديان و اطفال ايشان را به اسيري بردند و جميع بهايم و جميع مواشي ايشان و  همة املاك ايشان را غارت كردند و تمامي شهرها و مساكن وقلعه‌هاي ايشان را به آتش سوزانيدند... و موسي بر رؤساي لشكر يعني سرداران هزاره‌ها و سرداران صدها كه از خدمت جنگ باز آمده بودند غضبناك شد و موسي به ايشان گفت: آيا همة زنان را زنده نگاه داشتيد؟... پس الآن هر ذكوري از اطفال را بكشيد و هر زني را كه مرد را شناخته با او همبستر شده باشد بكشيد و از زنان هر دختري را كه مرد را نشناخته و با او همبستر نشده براي خود زنده نگاه داريد» اعداد 31:‌‌‌‌7 ـ 18.

چگونه است كه موسي اسيران را كه نه مردان جنگي بوده‌اند و نه اينكه آغازگر جنگ، قتل عام مي‌كند. و به زنان ايشان هم رحم نمي‌كند البته چون زنان به خصوص در كلمات آباء كليسا ... و ...معرفي مي‌شوند شايد كشتن ايشان را بتوان قبول كرد ! اما كشتن بچه‌ها چه مفهومي را در بردارد؟ شما قضاوت كنيد.

وانگهي به سليقۀ حضرت موسي بايد تبريك گفت كه فقط دختران باكره را لايق زنده ماندن مي‌داند شايد آنها كافر نبوده‌اند يا اگر كافر بوده‌اند كفرشان آنقدرها هم بد نبوده است.!!!

3ـ كشتار چند ميليوني موسي و رحم نكردن به هيچكس!

«چون يهوه خدايت تو را به زميني كه براي تصرفش به آنجا مي‌روي درآورد و امت‌هاي بسيار را كه حِتيان و جِرجاشيان و اموريان و كنعانيان و فِرِزّيان و حِوّيان و يَبوسيان، هفت امت بزرگتر و عظيم‌تر از تو باشند از پيش تو اخراج نمايد و چون يهوه خدايت، ايشان را به دست تو تسليم نمايد و تو ايشان را مغلوب سازي آنگاه ايشان را بالكلّ هلاك كن و با ايشان عهد مبند و برايشان ترحم منما» تثنيه 7:‌1ـ2 (همچنين تثنيه 20:‌13ـ17)

در اين آيات آمده است كه اين اقوام ، بزرگ‌تر از بني اسرائيل بوده‌اند حال بايد بینیم كه تعدد بني اسرائيل چقدر بوده است؟

تعداد دقيق بني اسرائيل مشخص نيست اما همينقدر مي‌دانيم كه چند ميليون نفر بوده‌اند زيرا در سفر اعداد 1:‌45 ـ 46 تعداد افراد جنگجويي كه بالاي بيست سال بودند ششصد و سه هزار و پانصد و پنجاه نفر گزارش شده است، بدون شك گروهي كه فقط تعداد مردان بالاي بيست سال و جنگجويشان بيش از ششصد هزار نفر است تعداد كل افراد آنها با احتساب بچه‌ها و زنان لااقل چند ميليون خواهد بود.

حال تعداد اين اقوام كه از بني اسرائيل هم بيشتر و بزرگتر بوده‌اند چقدر بوده است نمي‌دانيم، به هر حال موسي مأموريت يافت تمام اين اقوام را از دم تيغ بگذراند و بر هيچكس رحم نكند.

آيا مي‌توان باور نمود؟! قضاوت با شما

4ـ به خاك و خون كشيدن راهكار اصلي موسي:

«اگر دربارۀ يكي از شهرهايي كه يهوه خدايت به تو به جهت سكونت مي‌دهد خبريابي كه بعضي پسران بلّيعال از ميان تو بيرون رفته ساكنان شهر خود را منحرف ساخته گفته‌اند برويم و خدايان غير را كه نشناخته‌ايد عبادت نماييم... البته ساكنان آن شهر را به دم شمشير بكش و آن را با هر چه در آن است و بهايش را به دم شمشير هلاك نما و همۀ غنيمت آن را در ميان كوچه‌اش جمع كن و شهر را با تمامي غنيمتش براي يهوه خدايت به آتش بالكل بسوزان» تثنيه 13:‌12ـ 16

5 ـ يوشع ادامه دهندۀ راه موسي :

«و هر آنچه در شهر بود از مرد و زن و جوان و پير و حتي گاو و گوسفند و الاغ را به دم شمشير هلاك كردند » يوشع 6:‌21

6ـ سنگسار و سوزاندن :

و «يوشع و تمام بني اسرائيل با وي، عخان پسر زارح و نقره و ردا و شمش طلا و پسرانش و دخترانش و گاوانش و حمارانش و گوسفندانش و خيمه‌اش و تمامي مايملكش را گرفته آنها را به وادي عخور بردند... پس تمامي اسرائيل او را سنگسار كردند و آنها را به آتش سوزانيدند و ايشان را به سنگ‌ها سنگسار كردند» يوشع 7:‌‌ 24 ـ 25

باري قلم از شرح اين خشونت‌ها و كشتار‌ها كه دامن زنان و بچه‌ها و حتي حيوانات را نيز رها نكرده است شرم دارد .

ما از ذكر ساير موارد خودداري مي‌كنيم اما براي علاقه‌مندان به تحقيق و مطالعۀ بيشتر آدرس‌‌هاي ذيل را پيشنهاد مي‌كنيم

« يوشع 10:‌‌28ـ40، يوشع 11:‌10ـ 14، اول سموئيل 27:‌9، دوم سموئيل باب 8، دوم سموئيل 10:‌18، خروج 32: ‌25 ـ 28 و... »

لازم مي‌دانم قبل از ورود به بحث كليسا و خشونت‌ها، مواردي از احكام خشن و طاقت فرساي كتاب مقدس را ذكر كنيم تا خوانندۀ گرامي بداند كه اين شيوۀ كليسا ريشه در كتاب مقدس داشته است.

1ـ قطع كردن دست:

«و اگر دو شخص با يكديگر منازعه نمايند و زن يكي پيش آيد تا شوهر خود را از دست زننده‌اش رها كند و دست خود را دراز كرده عورت او را بگيرد پس دست او را قطع كن و چشم تو بر او ترحم نكند» تثنيه 25:‌11ـ12.

2ـ سنگسار كردن:

«ليكن اگر اين سخن راست باشد و علامت بكارت آن دختر پيدا نشود آنگاه دختر را نزد در خانة پدرش بيرون آورند و اهل شهرش او را با سنگ سنگسار نمايند تا بميرد». تثنيه 22:‌20ـ21

كدام وجدان مي‌تواند بپذيرد كه دختر فقط به خاطر نداشتن بكارت متهم به زنا شود و مورد بدترين عقوبت‌ها قرار گيرد؟!

بر كسي مخفي نيست كه پردۀ بكارت به خاطر پريدن از بلندي يا ضربۀ شديد و حتي در برخي از موارد به خاطر نازك بودن آن محسوس نخواهد بود و به اندك چيزي زائل مي‌شود .

چگونه میتوان دختر معصومی را که بخاطر امور ذکر شده پرده اش را از دست داده اینچنین عقوبت نمود ؟!

البته به جز زنا براي گناهان ديگري نيز مجازات سنگسار قرار داده شده است: كار كردن در روز شنبه، بت‌پرستي، جادوگري و داشتن جن از این دسته گناهان است .

ما براي اختصار از ذكر اين موارد پرهيز مي‌كنيم و به چند آدرس بسنده مي‌كنيم.

 « اعداد 15: 32ـ36، لاويان 20:‌2، تثنيه 22:‌‌‌‌24، تثنيه 17:‌2 ـ 6 لاويان 24:‌14 و 23، لاويان 20:‌‌27 »

ناگفته نماند كه مجازات سنگسار مختص انسانها نيست و دامنگير حيوانات نيز شده است !!

«و هر گاه گاوي به شاخ خود مردي يا زني را بزند كه او بميرد، گاو را البته سنگسار كنند... و ليكن اگر گاو قبل از آن شاخ زن مي‌بود و صاحبش آگاه بود و آن را نگاه نداشت و او مردي يا زني را كشت، گاو را سنگسار كنند و صاحبش را نيز به قتل رسانند... اگر گاو غلامي يا كنيزي را بزند سي مثقال نقره به صاحب او داده شود و گاو سنگسار شود» خروج 21:‌‌‌28ـ32 (همچنين خروج 19:‌‌‌‌13)

اگر چه در تورات خصوصيات و نحوۀ اجراي حكم ذكر نشده اما به نظر مي‌رسد كه بايد اين سنگسار در حضور ساير گاو‌ها صورت گيرد تا درس عبرتي براي ايشان باشد!

3ـ كشتن:

براي برخي از گناهان مجازات كشتن در نظر گرفته شده است.

لعنت پدر و مادر، لواط، جماع با حيوانات و زنا با زن پدر و عروس از اين دسته گناهان است لاويان 20‌:‌ 9ـ 16

البته در اين مورد هم براي حيوانات نيز مجازات كشتن در نظر گرفته شده و اگر حيواني با زن يا مردي با حيوان مجامعت كنند هر دو بايد كشته شوند لاويان ‌‌‌20: ‌15 ـ 16.

4ـ سوزاندن:

«و اگر كسي زني و مادرش را بگيرد، اين قباحت است. او و ايشان به آتش سوخته شوند تا در ميان شما قباحتي نباشد» لاويان 20:‌‌‌14

«و دختر هر كاهني كه خود را به فاحشگي بي‌عصمت ساخته باشد، پدر خود را بي‌عصمت كرده است به آتش سوخته شود» لاويان 21:‌9